Kriegsmarine(ครี๊กส์มารีน-War Navy-กองเรือรบ ) คือชื่อเรียกของกองทัพเรือเยอรมันสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง ( ปี1935-1945 )
สมัยสงครามโลกครั้งที่1 กองทัพเรือเยอรมันเรียกว่า " จักรพรรดินาวี "( Kaiserliche Marine-Emperial Navy ) และได้ปฏิบัติการรบจนเป็นที่ประจักษ์ในสงคราม แต่หลังความพ่ายแพ้ในสงครามโลกครั้งที่1 จักรพรรดินาวี ถูกยุบ กองทัพเรือเยอรมันเปลี่ยนชื่อเป็น "กองทัพเรือแห่งอาณาจักรไรค์ "(Reichsmarines)เยอรมันต้องลงนามในสนธิสัญญาแวร์ซายส์ ที่เป็นการบั่นทอนกำลังอำนาจทางนาวีของเยอรมันอย่างมาก
หลังนาซีครองอำนาจในเยอรมันเมื่อปี1933 ฮิตเลอร์ ผู้นำเยอรมันต้องการสร้างกำลังนาวีของเยอรมันให้เข้มแข็ง และในปี1935 จากการที่ความสัมพันธ์กับอังกฤษที่ดีขึ้น ทำให้เยอรมันได้ลงนามในข้อตกลงทางนาวีอังกฤษ - เยอรมัน ( Anglo-German Agreement ) เมื่อวันที่18มิถุนายน ปี1935 ที่อังกฤษยินยอมให้เยอรมันเสริมสร้างกำลังทางเรือได้ในอัตราส่วน35เปอร์เซนต์ของอังกฤษ และสร้างกองเรือดำน้ำในอัตรส่วน45เปอร์เซนต์ของอังกฤษ ให้เยอรมันสร้างเรือระวางขับน้ำได้ไม่เกิน35,000ตัน แต่หลังจากการยึดครองเชคโกสโลวะเกียของเยอรมันในปี1938 เยอรมันจึงยกเลิกสนธิสัญญาทั้งหมด
ระหว่างสงครามกลางเมืองสเปนในปี1936-1939 กองทัพเรือเยอรมันก็ได้ประกาศศักดาด้วยการส่งเรือเข้าร่วมในปฏิบัติการปิดกั้นเส้นทางขนส่งทางทะเลเข้าสู่สเปนร่วมกับอังกฤษ ฝรั่งเศส และอิตาลี โดยเยอรมันได้ส่งเรือประจัญบานขนาดกระเป๋า " ดอยช์ลันช์ " ( ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น ลุตซาว ) เข้าร่วมภารกิจ แต่ความจริงเป็นการเข้ามาสนับสนุนกองทัพชาตินิยมของนายพลฟรังโก้ในการทำสงครามกลางเมืองกับฝ่ายสังคมนิยม
แผนการพัฒนากองทัพเรือเยอรมันนั้น มีชื่อเรียกว่า แผน-Z ( Plan Z ) เป็นแผนการสร้างกองทัพเรือในระยะยาว มีเป้าหมายคือ สร้างกองทัพเรือขนาดยักษ์ มีกำลังเรือรบ800ลำ โดยจะต่อเรือประจัญบานและเรือลาดตระเวนประจัญบานให้ได้รวม10ลำ ต่อเรือบรรทุกเครื่องบิน4ลำ ประจัญบานหุ้มเกราะขนาดกระเป๋า( Pocket Battleship ) 15ลำ เรือลาดตระเวนหนัก5ลำ เรือลาดตระเวนเบา44ลำ เรือพิฆาติและเรือตอร์ปิโด158ลำ เรือดำน้ำ 249ลำ กำลังพลอีก 200,000 นาย
แต่แผนการยะยะยาวต้องมาสะดุดลง เมื่อเยอรมันก่อสงครามโลกครั้งที่สองเมื่อวัที่1กันยายน 1939 กองทัพเรือเยอรมันมีกำลังพล78,000นาย และเมื่อเทียบกำลังทางเรือแล้ว แค่เรือประจัญบานของกองทัพพันธมิตรรวมกันก็มีระวางขับน้ำมากกว่ากองทัพเรือเยอรมันทั้งหมดแล้ว เยอรมันนั้นเสียเปรียบตรงที่มีน่านน้ำจำกัด แต่ก็ได้เปรียบตรงที่สามารถใช้กองทัพเรือของตนในการปฏิบัติการในน่านน้ำอันจำกัดและเส้นทางเดินเรือในทะเลหลวงได้อย่างเต็มที่ เพราะไม่มีพื้นที่รับผิดชอบทางทะเลมากนัก ขณะที่กองทัพเรืออังกฤษต้องใช้กองเรือขนาดยักษ์ในการคุ้มกันเส้นทางเดินเรือเกือบทั่วโลก
(โปรดติดตามการอัพเดทครั้งต่อไปครับ จะไปหาข้อมูลมาต่อ )
